Wandelen in de Pyreneeën: Porte de Barroude en Cañón de Añisclo

wandelen-pyreneeen-barroude-intro-p1080441We zijn op weg naar Spanje en het lukt ons maar niet om afscheid te nemen van Frankrijk. Staan we op de parkeerplaats van de Bielsa-tunnel die Frankrijk en Spanje met elkaar verbindt, kijken we waar we vandaan komen en gooien we de plannen toch weer om: het is nog zulk mooi weer hier voor de tijd van het jaar, nu kun je hier nog wandelen, dat kan over een week niet meer. De loofbomen met hun prachtige kleuren, die heb je niet in Spanje, daar is het vast allemaal dor en droog. We moeten er nu van genieten!

wandelen-pyreneeen-barroude-kaartje-p1050747Dus we keren om. In een haarspeldbocht staan wandelingen aangegeven. We kiezen die naar de Porte de Barroude, een tocht van 4 uur naar de col die de grens markeert met Spanje. We zien meertjes op de kaart staan, moet vast mooi zijn. Het blijkt een schot in de roos.

wandelen-pyreneeen-barroude-ochtend-p1050627We starten de volgende ochtend vroeg, het dal ligt nog in de schaduw, handschoenen en warme kleding aan, in afwachting van de zon die over de bergkam heen komt. Als dat eindelijk gebeurt, is het ook gelijk korte-broeken-weer, heerlijk. De kleurige loofbomen maken al gauw plaats voor gras en rots. We zien steile rotswanden opdoemen in de verte, sommige al besneeuwd. Hoe hoger we komen, hoe rotsachtiger het wordt. Het terrein van kuddes gemzen die redelijk onverstoorbaar hun gang gaan tussen enorme rotsblokken.

wandelen-pyreneeen-barroude-panorama-gletsjermeer-p1050651

En dan opeens, is daar het gletsjermeer, met die mooie ijsblauwe gloed, rotseilandjes liggen erin verspreid. Van de oorspronkelijke gletsjer is vrijwel niets meer over. Van de berghut trouwens ook niet. Die is twee jaar geleden afgebrand door blikseminslag. Volgens een Frans echtpaar dat hier vaker komt, zijn ze nog steeds aan het steggelen tussen de verzekeraar, het nationale park en de eigenaren van de hut over wie het moet betalen. Daar heeft de bergwandelaar helaas weinig aan. De Fransen halen herinneringen op over hun verblijf in de hut: het opgaan van de zon ’s ochtends, waarbij de rotswanden rozerood gekleurd worden. Fenomenaal, het beneemt je de adem. Ik kan het me helemaal voorstellen als ik om me heen kijk. Zou toch mooi zijn als ze de hut herbouwen! Of de volgende keer een tentje meenemen en hier bivakkeren, fantastisch!

We kiezen er als één van de weinigen voor om door te lopen naar de col. Er is wat sneeuw gevallen, maar duidelijk niet recent en het pad is nog goed begaanbaar. In voorgaande jaren lag er al een pak sneeuw bij de hut. Kennelijk is ook hier het klimaat een beetje van slag. Het extra uur wandelen is absoluut de moeite waard. Het uitzicht vanaf de col is prachtig: je overziet de hele vallei waar je net doorheen omhoog bent gelopen.

wandelen-pyreneeen-barroude-panorama-col-img_0048

En de kant van Spanje ziet er ook niet slecht uit. Daar ligt nog een verrassing op ons te wachten, blijkt een paar dagen later: de Cañón de Añisclo. Een totaal andere wandeling en zeker zo mooi.

wandelen-pyreneeen-anisclo-kaartje-p1050802

Hier start je in een kloof (kom vroeg, om 8u30 hadden wij al de laatste parkeerplaats, daarna wordt het proppen in de berm, wat lastig gaat met een camper) en daar kom je eigenlijk de rest van de dag niet meer uit. Gelukkig maar, want het is zo waanzinnig indrukwekkend, van begin tot eind, ongelooflijk.

Het ene moment is de kloof heel diep, kolkt het felblauwe water tussen steile wanden door en is het “canyoning-heaven” (voor die mensen die zich in wetsuits een weg banen door watervallen en canyons), het andere moment wordt het een kabbelend beekje. De ideale lunchplek: La Ripareta. En kennelijk ook een hotspot voor fotografen die gewapend met statief en filters de feeërieke sfeer van het stromende water willen vastleggen.

wandelen-pyreneeen-anisclo-panorama-lunchplek-img_0055

Ook hier is dit de plek waar de meeste mensen stoppen, maar wij lopen door, verder de kloof in. Het wordt steeds smaller en steiler. Op een gegeven moment betwijfelen we of we ooit nog aan het eind gaan komen. We komen een schaapsherder tegen met zijn kudde op de steile flanken van de canyon. Volgens hem is het nog 1,5 uur naar Fuen Blanca! Dat blijkt ietsje overdreven. Op het punt waar we de col kunnen zien, besluiten we dat we “er zijn”. Een plek waar gemzen plotseling voor ons neus door de beek springen en de baardgieren traag hun rondjes cirkelen, ver boven ons hoofd. Alsof we in een ander tijdperk terecht zijn gekomen, ver van de bewoonde wereld. Stilte…

wandelen-pyreneeen-anisclo-col-p1050864

Met pijn in ons hart keren we deze mooie omgeving de rug toe om af te dalen naar de parkeerplaats. Vanaf de col komen mensen teruglopen met grote rugzakken en slaapmatjes. Volgende keer een langere trektocht door de Pyreneeën doen? Langs een GR? Ideeën genoeg en dit gebied is het meer dan waard om naar toe terug te komen!

wandelen-pyreneeen-anisclo-indian-summer-p1050832

5 thoughts on “Wandelen in de Pyreneeën: Porte de Barroude en Cañón de Añisclo”

  1. Erg mooie foto’s hoor! Zo te zien ook in de herfst nog prachtig wandelen daar. Die Añisco kloof is erg indrukwekkend! Maarre… kunnen jullie ook een paar foto’s posten van druilerige regendagen en zo, dat is wat beter voor de gemoedsrust van ons hier in Nederland… 😉

    Reply

Leave a comment