6c+ travels : Het breekpunt en de aanloop naar versie 2.0

breekpunt-inbraak-uitsnede-P1060790Aan ons uitstapje naar de warme zonnige klimgebieden rond Toulon moet een keer een einde komen. Het weer wordt slechter en we hebben gereserveerd bij de camping van Villanova de Prades, in Tarragona, Noord Spanje, voor de Kerstdagen tot en met Oud en Nieuw. Ons plan is om op de reis daar naartoe wat cultuur te proeven in Figueres (het Dali Museum) en Barcelona. Helaas zullen we die stad nooit bereiken…

We overnachten op de “doorreis”camping vlakbij Figueres – veel te duur voor wat je ervoor krijgt, maar dat is ondertussen bijzaak – en slapen berenslecht door de onstuimige rukwinden die over het terrein razen. Windkracht 4 volgens El Tiempo, nou, vergeet het maar, ik sta doodsangsten uit als ik de wind aan de kap van onze camper voel rukken: straks waait ie er nog af!

We hebben het briljant efficiënte plan om het Dali Museum in Figueres te bezoeken op onze weg naar Barcelona. In plaats van nog een extra nacht op de camping te blijven staan. Dat zou ons drie in plaats van twee dagen geven om de hoofdstad van Catalonië te bezoeken. En dat is al kort gezien de grote hoeveelheid bezienswaardigheden.

We rijden dus met een volgepakte camper en vier fietsen achterop de stad in. En dan begint de ellende al: het, op het Prado in Madrid na, drukst bezochte museum in Spanje staat nergens aangegeven. Ik herhaal: NERGENS, geen bordje, nada, nothing. Dan maar navigeren naar het centrum, op zoek naar een parkeerplaats. Ook dat is geen sinecure: er wordt aan de weg gewerkt, het is druk, je kunt niet zomaar afslaan en voordat je een P ziet, ben je er alweer voorbij.

Eindelijk zien we er eentje, maar die afslag duikt een parkeergarage in, waar we met de fietsen op de drager niet in passen. Dan maar een rondje rijden om weer uit te komen bij die bewaakte parkeerplaats die we eerder gezien hebben. En warempel, we draaien de hoek om en zien een weg met parkeerplaatsen. Mooi, er is nog een vrije plek! Ik registreer het bordje “niet bewaakt” wel, maar er gaan geen alarmbellen rinkelen.

breekpunt-inbraak-locatie-IMG_0572-IMG_0573
Parkeer hier dus NIET !!!

Het Dali Museum zelf is teleurstellend. Entreeprijs €14 pp en dan hangen er ten eerste vrijwel geen van de beroemde werken en ten tweede is er niets maar dan ook NIETS veranderd sinds Harmen het museum als 14-jarige bezocht. Bordjes noemen alleen de titel van een werk, uitleg ontbreekt, die krijg je alleen als je met een half oor meeluistert met een gids die de zoveelste buslading toeristen rondleidt. Je vraagt je af wat ze doen met dat geld van al die bezoekersaantallen. In ieder geval niet investeren in het moderniseren van het museum of het maken van een audio-guide, tegenwoordig toch wel iets dat elk zichzelf respecterend museum aanbiedt.

Toch houden we het er lang uit en zijn we circa vijf uur weggeweest als we nietsvermoedend teruglopen naar de camper. Van ver af zien we al dat er iets niet klopt: mist daar nou een fiets op de drager? Mijn witte racefiets kun je altijd van verre herkennen. En ja hoor, er mist niet één, maar beide racefietsen en mijn vrijwel nieuwe stadsfiets. Het kabelslot is doorgeknipt, weg, spanbandjes doorgesneden, een snelle actie kennelijk. Dan lopen we om de camper heen en zien we pas de ingeslagen zijruit van de schuifdeur. Oh neeeee!!!

breekpunt-inbraak-IMG_0272

Overal glas, door de hele camper heen. Gelukkig, één ding heeft goed gewerkt: de SAFE-vergrendeling, waardoor je de deuren alleen open kunt krijgen met de sleutel, en niet als je een ruit intikt. Het enige dat is meegenomen is de crashpad (een soort dubbelgevouwen matras die je neerlegt onderaan de rots bij het boulderen = klimmen van heel korte routes zonder touw). Nou vraag ik je, wat moet je daarmee als niet-klimmer? Op crashen?

breekpunt-inbraak-IMG_0276

Als we aangifte doen bij de politie krijgen we te horen dat we geparkeerd hebben in een slechte buurt, met veel zigeuners, de plek van de wekelijkse markt, berucht om zakkenrollers. Tja, achteraf kun je “een koe in de kont kijken” zullen we maar zeggen, en zijn we gewoon vreselijk naïef geweest. Het is eigenlijk ongelooflijk dat het niet al veel eerder gebeurd is. En als het niet nu was geweest, dan wel ergens in het resterende half jaar van onze reis.

breekpunt-inbraak-IMG_0538

Terugkijkend maak ik mezelf allerlei verwijten: Waarom is het kwartje niet gevallen toen ik het bordje “niet bewaakt” zag? Hoe hebben we zo stom kunnen zijn? Enzovoort. Allemaal zinloos. Als ik me voorstel hoe die dieven bezig zijn geweest (Was het 1 poging of twee verschillende? Zijn ze gestoord tijdens hun actie of wilden ze de oudere fiets van Harmen gewoon niet hebben?) dan springen de tranen me in de ogen. Loslaten, kop op en weer doorgaan! Het zijn maar spullen, gelukkig, geen beroving of bedreiging. We plakken de ruit dicht met 40 meter ductape – kopen alle rollen op die het benzinestation heeft hangen – en dat houdt het bij 130 km/uur, top-spul!

breekpunt-inbraak-IMG_0574

We grijpen dit moment aan om de feestdagen bij mijn ouders in Nederland door te brengen, mijn pasgeboren neefje en mijn allerliefste nichtje te zien en tegelijkertijd te “resetten”. We waren eigenlijk op reis met te veel spullen, in een voor Spanje slechte en koude winter, met korte dagen = sowieso weinig zonuren. Naast al het geregel rondom ruit en fietsen, hebben we twee dagen nodig waarin we door al onze spullen heengaan, werkelijk waar, potje voor potje, berekenen hoeveel we van wat nodig hebben, discussiëren over wat handiger en efficiënter kan. En we besluiten om tóch naar de Canarische Eilanden te gaan, ondanks de dure boottickets. Kost wat, maar dan heb je ook wat: 20 graden overdag, 18 graden ’s nachts, ik kan niet wachten.

6c+ travels 2.0 zullen we maar zeggen. Met hernieuwde energie, blitse racefietsen, dit keer met fietsverzekering (tip: Unigarant) en minstens 15 kilo aan kettingsloten waar je normaal een motor mee vastzet. De zwakste schakel is nu de boom of paal waar de fietsen aan vastgeketend worden. Wij zijn niet meer voor één gat te vangen!

1 thought on “6c+ travels : Het breekpunt en de aanloop naar versie 2.0”

  1. Boeiend je verhalen te lezen prachtige foto’s. Vreselijk als ze je spullen jatten gelukkig ben jij en jullie nog heel.

    Reply

Leave a comment